Σάββατο, 31 Μαρτίου 2012

Αμαρτίες Μαρτίου!

Ααααχ... Υπόσχομαι ότι δεν θα ξαναφάω cupcakes για τα επόμενα 3 χρόνια... όχι όχι όχι, 3 χρόνια είναι πολλά... για τους επόμενους 3 μήνες... και κομμένα και τα προφιτερόλ από τα max perry... και κομμένα και τα ντονατσάκια από τα max perry... και κομμένα και τα carrot's cakes από τα starbucks... και κομμένα και τα freddoccino με τη σαντιγύ και τα διάφορα σιρόπια... ααα... όχι αυτά! άλλωστε γλιστράνε (γκλουκ!) στο λαιμό, τι ψυχή έχουν? κομμένες και οι κρέπες με λευκή σοκολάτα στις 3 τα ξημερώματα, επειδή είχα μια ''λιγουρίτσα'' για ''γλυκάκι''... αρκεί να κουμπώσει το αγαπημένο μου παντελόνι... εμπρός λοιπόν καλό μου κουμπάκι!

Αυτά με κατέστρεψαν (και η Παναγιώτα με τις ιδέες της):



Πέμπτη, 29 Μαρτίου 2012

Το πρώτο μου ανοιξιάτικο βραβείο!!

Η άνοιξη ήρθε και μου έφερε δωράκι (μαζί με μερικά περιττά κιλά..) ένα υπέροχο βραβείο! Ευχαριστώ πολύ πολύ τη Rafalena από το http://omorfoblogaki.blogspot.com/ και την Αναστασία από το http://siabeautyandmakeup.blogspot.com/ για το πρώτο μου βραβείο! Κορίτσια να έχετε μια χαρούμενη και πολύχρωμη άνοιξη!!


Επειδή όλα τα blogs που ακολουθώ μου φτιάχνουν τη διάθεση και με κρατάνε ενήμερη, τις μέρες που με πιάνει τεμπελιά και βαριέμαι να googlarw το οτιδήποτε, κι επειδή νιώθω ότι όλο και κάποια θα ξεχάσω, θέλω να το δώσω σε όλες σας που με κάνετε να χαμογελώ!!! Φιλιά πολλά και να περνάτε τέλεια!!!

Κυριακή, 25 Μαρτίου 2012

girlz just wanna have fun..!!

Τους μήνες που έχουν 31 ημέρες (όπως ο Μάρτιος) και ειδικά αυτούς που δεν έχουν καμία αργία (όπως ο φετινός Μάρτιος) θα έπρεπε να μας δίνουν μία μέρα off από τη δουλειά, έτσι για το καλό, και για να παρηγορούμαστε. Επειδή όμως αν το ζητήσω αυτό θα προκαλέσω νευρικό γέλιο (όπως και αν ζητήσω αύξηση), σκέφτηκα να χαρώ το Σ/Κ που είναι ελεύθερο (μέχρι στιγμής τουλάχιστον!). Αποφάσισα να βγω για coctails! Έτσι, για να καλωσορίσω την άνοιξη, τώρα που μπαίνει και επίσημα με τη θερινή ώρα! Καλά, όχι μόνο γι' αυτό.. Αλλά κι επειδή η αγαπημένη μου φίλη είχε πρώτη φορά ρεπό μέσα στο Σ/Κ (ευκαιρία). Ε.. κι επειδή το αγαπημένο μας μαγαζί είχε happy hour στα coctails (αυτό κι αν είναι ευκαιρία!!). Εεε... κι επειδή ΕΠΡΕΠΕ κάπου να φορέσω τις καινούριες ψεύτικες βλεφαρίδες μου!!!

Είναι τραγική η αδυναμία μου στις ψεύτικες βλεφαρίδες. Όχι βέβαια στις απλές.. Αλλά σε αυτές που έχουν διάφορα στρασάκια, πουπουλάκια, φιογκάκια κι ένα σωρό -ακια πάνω τους! Που όταν τις φοράς σε κοιτάζει ο Θανάσης μισοκλείνοντας τα μάτια και σου λέει (με τρομαγμένο και απορημένο ύφος ταυτόχρονα): ''Τι έχεις στο μάτι σου???'' Αλλά που να καταλάβει ο Θανάσης από beauty trends???



Πέμπτη, 22 Μαρτίου 2012

Μη με ξυπνάς απ'τις 6..!!

6.20: ''We-de-de-de, de-de-de-de-de de, we-um-um-a-way (x2)
          A wimoweh, a-wimoweh a-wimoweh, a wimoweh (x4)
          In the jungle the mighty jungle the lion sleeps tonight
          In the jungle the quiet jungle the lion sleeps tonight....''
Να θυμηθώ να αλλάξω ήχο στο ξυπνητήρι του κινητού. Γιατί μαζί με εμένα ξυπνάει και όλη η πολυκατοικία.. Ή μάλλον πριν από εμένα ξυπνάει όλη η πολυκατοικία.. Εγώ το έχω συνηθίσει και δεν το ακούω πλέον!!

6.25: ''We-de-de-de, de-de-de-de-de de, we-um-um-a-way (x2)
          A wimoweh, a-wimoweh a-wimoweh, a wimoweh (x4)
          In the jungle the mighty jungle the lion sleeps tonight
          In the jungle the quiet jungle the lion sleeps tonight....'
Καλά βρε κορίτσια... Ποιος ξυπνάει με την πρώτη?? Εννοείται ότι το έχω βάλει στην επανάληψη για να ξαναχτυπήσει.. Είναι αυτά τα '5 λεπτάκια ακόμα' που πολύ απλά δεν μπορείς να σηκωθείς από το κρεββάτι αν δεν τα εξαντλήσεις!

6.35: ΩΧ!!! Τα '5 λεπτάκια ακόμα' έγιναν 10..

Και κάπου εκεί είναι που σηκώνομαι πανικόβλητη γιατί συνειδητοποιώ ότι δεν προλαβαίνω... πάλι! Και με τη μία παντόφλα κατευθύνομαι προς το μπάνιο- την άλλη κάπου την έχω θάψει, αλλά τέτοια ώρα τέτοια λόγια... Και στις 6.40 πλέον πηγαίνω πάνω κάτω σε όλο το σπίτι ψάχνοντας πανικόβλητη ρούχα, καλλυντικά (που είναι το κονσίλερ ???), την τσάντα μου κτλ κτλ κτλ. Και εκείνη την ώρα έρχεται στο μυαλό μου η μαμά μου:
-''Βρε αγάπη μου φτιάξε την τσάντα σου πριν κοιμηθείς, γιατί το πρωί δεν θα προλαβαίνεις και κάτι θα ξεχάσεις πάλι...'' 
-'' Ναι μαμά... Από αύριο... Τώρα νυστάζω...''
Σοφά λόγια!! Μόνο που έπρεπε να προσθέσει και το: ''Φτιάξε και τα καλλυντικά που θα χρειαστείς γιατί πάλι θα σε πάρει ο ύπνος και θα τρέχεις και δεν θα φτάνεις, αφού α-π-ο-κ-λ-ε-ι-ε-τ-α-ι εσύ να φύγεις από το σπίτι χωρίς να βαφτείς..'' Βέβαια σχολείο πήγαινα τότε, δεν ήταν και η πρώτη μου έγνοια ποιο κονσίλερ να βάλω...Και μετά σαν φοιτήτρια (που ήταν η πρώτη μου έγνοια ποιο κονσίλερ να βάλω) δεν ξυπνούσα αν δεν είχε ανατείλει πλήρως ο ήλιος και για την ακρίβεια αν δεν έκαιγε καταμεσής του ουρανού... και εννοείται δεν βιαζόμουν.. Τώρα όμως... ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΚΟΝΣΙΛΕΡ???? Και συνήθως είναι μπροστά στα μάτια μου, αλλά από τον πανικό δεν το βλέπω..
Και στη συνέχεια μου έρχονται στο μυαλό τα άλλα λόγια της μαμάς μου:
''Αγάπη μου τι θα φορέσεις αύριο στο σχολείο να στα ετοιμάσω?''
''Δεν ξέρω βρε μαμά, ανάλογα με το πως θα ξυπνήσω..''
Αυτό το ''ανάλογα με το πως θα ξυπνήσω'' με ακολουθεί ακόμα. Γι' αυτό ντύνομαι και βάφομαι αλλόκοτα το πρωί.. Γιατί δεν έχω χρόνο να σκεφτώ με τι διάθεση ξύπνησα!! Συνήθως λοιπόν, για να αποφύγω τυχόν ατυχήματα, καταφεύγω στην εύκολη λύση: Ελαφρύ, φυσικό, ουδέτερο make up, χωρίς τις υπερβολές που συνήθως με χαρακτηρίζουν...


Πέμπτη, 15 Μαρτίου 2012

Μίλα μου για τρίχες!!!

''Κάθε πρωί μαζί με εμένα ξυπνάει και η ζούγκλα! Δηλαδή τα μαλλιά μου...'' Πόσο την αγάπησα αυτή τη διαφήμιση (νομίζω διαφήμιζε ένα παιδικό σαμπουάν Johnsons)!! Αλλά περισσότερο αγάπησα αυτό το μικρό κοριτσάκι με το δάσος στο κεφάλι.. γιατί μου θύμισε εμένα! Η αλήθεια είναι ότι πρώτα βλέπεις ένα μαλλί να προχωράει και μετά βλέπεις εμένα..

Τα μαλλιά μου δεν τα λες απαλά.. όχι σε καμία περίπτωση.. ούτε μεταξένια.. απαπαπα... τα λες άγρια, ατίθασα, σπαστά-σγουρά-κυματιστά (ανάλογα με τα κέφια τους) και μετά από χρόνια πειραματισμών με τα χρώματα, μάλλον λίγο θαμπά.. Αυτά έχω όμως κι αφού τα αγάπησα μετά από χρόνια συμβίωσης, είπα και να αρχίσω να τα κακομαθαίνω! Στην κυριολεξία έχω δοκιμάσει ΤΑ ΠΑΝΤΑ. Shampoo με ενυδατικά στοιχεία, μάσκες, conditioner, serum, μετάξι, ορούς και ό,τι άλλο έχει επινοήσει η βιομηχανία της τρίχας.. Από κάποια έμεινα ικανοποιημένη, άλλα δεν θέλω ούτε να τα θυμάμαι, άλλα με άφησαν παγερά αδιάφορη, άλλα τα αγάπησα πολύ αλλά αποφάσισαν να μην ξανακυκλοφορήσουν στην αγορά και η αναζήτηση συνεχιζόταν.. Μέχρι που έπεσε το μάτι μου στα Aussie. Τα δοκίμασα χωρίς δεύτερη σκέψη.


Σάββατο, 10 Μαρτίου 2012

Μια μάσκα μα ποια μάσκα?

-''Τι εννοείται δεν- κάνει- για- το- πρόσωπό- σας??''
-''Εεεεε... (τραύλισμα) εενοώ ότι ίσως να δοκιμάζατε μια άλλη μάσκα λίγο πιο ενισχυμένη.. (καθώς έλεγε τα τελευταία λόγια χαμήλωνε και τον τόνο της φωνής της σαν να μην ήθελε να το ακούσω)'' --''Δηλαδή??''
-''Εεεε... (πάλι τραύλισμα) να... αυτή που προσφέρει και λάμψη στο κουρασμένο δέρμα!'' Κουρασμένο δέρμα??? ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟ ΔΕΡΜΑ??? Αυτό δεν έπρεπε να το πει... Πήρα ένα κουτάκι Panadol (ντροπή να φύγω από το φαρμακείο με άδεια χέρια.. καταλαβαίνετε..) και γύρισα στο σπίτι παρέα με το κουρασμένο μου δέρμα..
Την επόμενη μέρα πήγα σε άλλο φαρμακείο- άνετη και συνειδητοποιημένη- για να πάρω τη μάσκα που μου πρότεινε η προηγούμενη φαρμακοποιός (δεν πήγα στο ίδιο για να μην παραδεχτώ την ήττα μου).
-''Ααα όχι.. Αυτή δεν είναι κατάλληλη για σας! Δοκιμάστε αυτή καλύτερα που εξαλείφει τα μαύρα στίγματα και καταπραΰνει τις κοκκινίλες!''
Και μαύρα στίγματα ΚΑΙ κοκκινίλες?? Και κάπου εκεί είναι που έπαθα κρίση ταυτότητας. Έφυγα- εννοείται- με ένα κουτάκι Depon αναβράζον και αποφάσισα να αφήσω τα φαρμακεία για τον επόμενο μήνα.. Το stock με τα παυσίπονα στο ντουλάπι με καλύπτει για δύο χρόνια.. Έτσι κατευθύνθηκα στο Hondos όπου καμία υπάλληλος δε δίνει σημασία στο κουρασμένο μου δέρμα με μαύρα στίγματα και κοκκινίλες (και άλλα που θα ανακάλυπτα στη συνέχεια!!). Και πήρα αυτό που μου έκανε κλικ! 

Έτσι λοιπόν ξάπλωσα στον καναπέ μου και ξεκίνησα να δοκιμάζω τις μάσκες μου! Κάπως έτσι!

Μόνο που ευτυχώς δεν υπήρχε κανένας άντρας εκεί κοντά για να τρέξει πανικόβλητος!!


Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2012

Το πρώτο μου tag!! (11 questions)

Αρχικά ευχαριστώ πολύ την Αναστασία (siabeautyandmakeup.blogspot.com) που με έκανε tag! Και ναι, είναι κι εμένα το πρώτο μου tag!

Οι κανόνες του tag είναι:

-You must post these rules
-Each persons must post 11 things about themselves on their blog.
-Answer the questions the tagger set for you in their post and create 11 new questions for the people you tag to anwer.
-You have to choose 11 people to tag and link them on the post.
-Go to their page and tell them you have linked him or her.
-No tag backs
-No stuff in the tagging section about you are tagged if you are reading this.
-You legitimately have to tag 11 people


Παρακάτω ακολουθούν οι ερωτήσεις της Αναστασίας και οι απαντήσεις μου:


Σάββατο, 3 Μαρτίου 2012

February Favourites!

Με ένα post το μήνα δουλειά δε γίνεται... Στη λίστα με τα things to do όμως το blog κατέχει την πρώτη θέση (αν και η λίστα ανανεώνεται καθημερινά, αυτό όμως δεν θα το συζητήσουμε τώρα...)! Αφήνω τις πολυλογίες και ξεκινάω αμέσως!!!

Το μήνα που μας πέρασε αποφάσισα να είμαι φειδωλή στη χρήση προϊόντων, όσο μπορούσα βέβαια! Και παρακάτω είναι τα αγαπημένα μου, αυτά που με έκαναν υπερήφανη καταναλώτρια!!! (ζητώ συγγνώμη για τις φωτογραφίες, δεν είναι το δυνατό μου σημείο)