Δευτέρα, 28 Απριλίου 2014

Πες μου που μένεις να σου πω ποιος είσαι...!

Το συγκεκριμένο θέμα του post δεν είναι κάτι πρωτότυπο. Για την ακρίβεια δεν είναι καθόλου πρωτότυπο. Η Lifo ή Athens Voice (δεν είμαι σίγουρη) συχνά πυκνά δημοσιεύουν κάτι αντίστοιχο, όπως και η Στέλλα έχει κάνει μια παρουσίαση της γειτονιάς της που με έκανε να θέλω να μετακομίσω.
Εγώ ζω στο Αιγάλεω και για να είμαι απόλυτα ειλικρινής μπορεί και να το αποχωριζόμουν. Οκ, έχουμε 2 σταθμούς μετρό (μην ξανακούσω ότι ο σταθμός Αγ. Μαρίνα είναι στο Χαϊδάρι), περνάνε άπειρα λεωφορεία προς όλες τις κατευθύνσεις, έχουμε 2 Τ.Ε.Ι. (Αθήνας και Πειραιά, αν και ανήκουν στα σύνορα της πόλης), πολλές ιδιωτικές σχολές και εργαστήρια ελεύθερων σπουδών, πολλούς φοιτητές, μαγαζιά, έχουμε ζωή! Δυστυχώς δεν έχουμε νυχτερινή ζωή, αλλά το κέντρο-με τη βοήθεια των 2 σταθμών μετρό που λέγαμε- είναι σε απόσταση αναπνοής (δεν παραπονιέμαι). Με το πέρασμα των χρόνων μπορώ να πω ότι -σχεδόν- την αγάπησα την πόλη μου, βοήθησε βέβαια και η νεανική επιχειρηματικότητα!

9+1 λόγοι που με τα χρόνια -σχεδόν- το αγάπησα. Ή τουλάχιστον δεν σκέφτομαι να μετακομίσω.